UDE de Build Alma ve Deploy Sürecine Giriş
UDE’de Build Alma ve Deploy Sürecine Giriş
Serinin önceki bölümünde UDE tarafındaki custom metadata’yı Git repository içine nasıl yerleştirebileceğimizi, model ve proje dosyalarını nasıl versiyonlayacağımızı ve branch yapısını nasıl kurgulayabileceğimizi ele aldık.
Böylece kodumuz artık yalnızca geliştiricinin bilgisayarında duran dosyalardan çıkıp ekip tarafından izlenebilir bir kaynak haline geldi. Fakat repository’ye commit atmış olmamız geliştirmeyi tamamladığımız anlamına gelmiyor. Bir sonraki soru çok daha klasik: Yazdığımız kod gerçekten build oluyor mu ve bu kodu bağlı olduğumuz online UDE ortamında nasıl çalıştıracağız?
Klasik development VM yaklaşımında bu iki adım çoğu zaman aynı makinenin içinde gerçekleştiği için aradaki sınırı çok fazla düşünmüyorduk. Visual Studio, metadata, compiler, AOS ve çoğu zaman SQL Server aynı VM’in üzerindeydi. UDE’de ise geliştirme tarafı ile çalışma tarafı fiziksel olarak ayrılmış durumda.
Kod ve metadata lokal makinemizde; X++ kodunun çalışacağı runtime ise cloud tarafında. Dolayısıyla build ile deploy artık zihinsel olarak da iki ayrı adım.
Bu yazıda ağırlıklı olarak şu konulara bakacağız:
- UDE’de lokal build’in ne anlama geldiği
- Project, model ve package kavramlarının build açısından birbirinden farkı
- Project Build, Rebuild ve Model Build seçenekleri
- Lokal build sonrasında oluşan binary/package mantığı
- Bağlı olduğumuz online UDE ortamına full ve incremental deploy seçenekleri
- Database synchronization işleminin ne zaman gerekli olduğu
- Deployable Package ile Power Platform Unified Package arasındaki fark
- Günlük geliştirme için kullanabileceğimiz pratik build/deploy akışı
Yazının kapsamı: Bu bölümde Azure DevOps YAML build pipeline’ını baştan sona kurmayacağım. Önce geliştiricinin lokal makinesinde build ve online UDE’ye deploy mantığını netleştireceğiz. Otomatik build, NuGet paketleri, XppCreatePackage@3 ve pipeline artifact üretimini bir sonraki bölümde daha detaylı ele almak daha temiz olacak.








